635 Over Addertje van Jolanda Kooijmans
[uit: De Nederlandse Boekengids , juni-juli 2026, 30-31.] Uitgepoëtiseerde stripboeken Mensen hebben de onhebbelijke hebbelijkheid om, gevraagd naar wat ze goed aan iets vinden, allereerst te beginnen te wijzen naar iets anders. Iets waaraan het ze doet denken. Iets waarmee ze het, denken ze, kunnen vergelijken. Het lijkt op... Het is als... Het doet denken aan... En dan volgt er iets wat het dus niet is, maar iets anders. Waarbij de vraag zich eigenlijk alleen maar verlegt: want waarom vind je dát dan weer zo goed of aansprekend? Uitleggen waarom je iets maar zozo vindt, of helemaal niks, is zoveel makkelijker dan afdoend en houtsnijdend afhameren waarom je iets geweldig vindt. Kraken zoveel simpeler dan smaken. Ik heb dezelfde onhebbelijkheid. Ik was en ben helemaal gegrepen door de bundel Addertje van Jolanda Kooijmans: zelden zoiets duister-vrolijks gelezen, zelden zo van begin niet hebben kunnen ophouden met lezen maar toch de hele tijd a...