629 Ruggetjes

   Het schijnt een heel genre te zijn, boekgedichten of titelgedichten of boektitelgedichten of boekrugtitelgedichten zoals ik ze noem, of kortweg (en wat familjaarder) ruggetjes.
   En waarom ook niet. Het is net als alle oulipoliaanse technieken (bijvoorbeeld de klepto en de topo, om er maar twee te noemen) een poëziescheppend procédé, waarbij zoals overal het resultaat telt.
   Voorwaarde is wel, vind ik, dat alle boeken uit eigen kast komen en dat de stapel visueel wordt bijgeleverd. Het motto voor deze versvorm kunnen we dan van Chamfort overnemen: ‘Bij lezers staan de boeken in de boekenkast. Bij schrijvers staan de boekenkasten in het boek.’

Des mensen op- en nedergang (verkenning door varianten)

Ik ben geboren in Apeldoorn, aan een droom
vol weelde ontstegen, kaal met een kuifje,
in de schaduw van de Parnassus,

waar de blanke top der duinen trekpoptt
in het kielzog van de romantiek, op drift van
de ene dood naar de andere.

Zien is kennen. Zeep. Hoekpijlers.
Verschijningen. Zwarte spiegels. Nacht-
trottoir. Met andere woorden: Ouwe troep.

Laatste metamorfose: het dagende niets.
Zo is het genoeg.

_____

Een doorlopend bijgewerkt register op alle VandaagsVertaalProblemen staat in blog 345.

Reacties

  1. Bij schrijvers staan de boekenkasten in het boek.

    Dat is een mooi citaat (en het gedicht was ook mooi)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

met onder meer de afgelopen tijd

633 Ruggetjes: Zelfportret door de ogen van een zonderling

634 Cinq ballons!

631 De weg die niet de weg is

630 De heilige simpelheid

345 Register & Inhoud VandaagsVertaalProbleem (cumulatief)

620 Uch

632 Onleesbaar

625 Eitsi-Heibib, of De dageraad der mensheid, of De gezongen petrogliefen van Jelangasj (deel 5 en slot)

628 De rampzalige vierde druk