579 Eigenlijk het mooiste woord

   Als je mensen vraagt wat is het mooiste woord in het Nederlands krijg je meestal als antwoord liefde. Oké, het is niet gek, hoewel ik het nog mooier vind als je het met twee ff-en schrijft, als lieffde. Andere mensen vinden desalniettemin het mooiste woord in het Nederlands of ochtendgloren of avondschemer of soelaas of voortvarendheid, of omdat ze het begrip zo mooi vinden, gunnen of edelmoedigheid of liefkozing of verzuchten. Scharminkel, bazuin, murmureren scoren ook punten. Je hoort ook soms de woorden stoeptegel, schermutseling of sikkeneurig noemen. Sprookjesachtig is van zichzelf al sprookjesachtig, vinden weer anderen. Fnuikend is altijd mooi. En nachtschade. Of een mooi vertaald woord zoals alvleesklier (pancreas). Er zijn zelfs mensen die het in alle opzichten gruwelijke woord vrijen het mooiste vinden, waarschijnlijk omdat het hun favoriete bezigheid is. Je hebt wat bezigheden betreft ook oernederlandse woorden als niksen en uitwaaien, en als het daarom gaat, waarom is slapen dan niet het mooiste woord? Of (voor de liefhebber) zieken of (voor dezelfde liefhebber) zeiken?

   Maar eigenlijk echt het allermooiste woord in het Nederlands is eigenlijk. Sybren Polet wees er al op dat het heel ’s mensen en ’s dieren levenscyclus bevatte: ei-gen-lijk, maar eigenlijk doet dat alleen maar af aan de pracht, de veelzijdigheid, het ongegeneerde draaien waarvoor het fungeert. Wat is eigenlijk eigenlijk? Eigenlijk is eigenlijk niets anders dan eigenlijk zeggen: jaaaaah, dat mag wel zo zijn, jij mag zeggen wat je wil, maar ik geloof het niet en daarom is het ook niet zo, lekker puh. Of: jaaaaah, misschien heb je wel gelijk, maar ik ben te beroerd om het toe te geven, dus ik hou een slag om de arm. Eigenlijk is oernederlands van twee walletjes eten, nooit het achterste van je tong laten zien, nooit frank en vrij toegeven. Eigenlijk is dit zeggen en dat doen. Eigenlijk is eigenlijk heel verneukeratief (ook al zo’n mooi woord). Eigenlijk lijkt misschien enigszins op feitelijk, maar is eigenlijk (en feitelijk) iets heel anders. Met eigenlijk kun je alle kanten op maar vooral je eigen. Eigenlijk.

   Ik heb er een liedje van gemaakt en dat gaat zo. Het heet, en nu denk je natuurlijk Eigenlijk, maar nee, het heet Adam en Eva in het paradijs (maar eigenlijk heet het natuurlijk wel Eigenlijk):
Eigenlijk

Eigenlijk kan ik vliegen naar de zon.
Eigenlijk kan ik lopen over het plafond.
Eigenlijk zijn kevers kleine paarden.
Eigenlijk is lucht gemaakt van aarde.

Eigenlijk blaas ik elke boom zo om.
Eigenlijk vind ik slimme mensen dom.
Eigenlijk is vergeten een soort leren.
Eigenlijk zijn appels een soort peren.

Eigenlijk houd ik niet van eikenblaadjes-ijs.
Eigenlijk ben ik Adam en Eva in het paradijs.

Eigenlijk mag ik niet met deuren slaan.
Eigenlijk ben ik nu heel ver hier vandaan.
Eigenlijk slaapt er een ijsbeer in mijn neus.
Eigenlijk ben ik ’s ochtends vroeg een reus.

Eigenlijk is rood een soort van blauw.
Eigenlijk ben ik een soort van jou.
Eigenlijk wonen wij allemaal in een vis.
Eigenlijk weet ik niet wat eigenlijk is.

Eigenlijk houd ik niet van eikenblaadjes-ijs.
Eigenlijk ben ik Adam en Eva in het paradijs.

_____

De illustratie is van Elena Pereverzeva. Een doorlopend bijgewerkt register op alle VandaagsVertaalProblemen staat in blog 345. En ja, er staat in Wit als een wat ook een gedicht Eigenlijk (geïllustreerd door Charles Michels):

Reacties

Een reactie posten

met onder meer de afgelopen tijd

578 Het molentje

Afbeelding
   Mijn favoriete gedichten zijn gedichten waarin niets gebeurt. Maar daar zit ik qua kindergedichten wel met een probleem. Want die willen spannend zijn. Met veel actie.    Daarom doe ik vooral mijn best de twee te combineren. Gedichten waarin én niets gebeurt én die toch razend spannend zijn. Zoals Er liep een man op straat en De wezel en de ezel .    Deze mag er ook wezen, al is hij kort. Hoewel, misschien is het een eeuwigdurend gedicht en kun je aan het eind gewoon weer door met het begin.    Maar wie is dat ‘mannetje ‘aan een molentje’? De mulder? Het is een beschrijving, verklap ik, van een whirligig , een windspeeltje, waarop het mannetje gaat staan als de wieken draaien en weer gaat zitten als het molentje stopt.    Maar maakt dat wat uit als je het niet weet? Het molentje Een mannetje aan een molentje          dat draaide, draaide, draaide, de wi...
Meer lezen

577 Eindeloze handreikingen

Afbeelding
   Het is tegenwoordig, met de omvang van IJ / EV als een van de voornaamste lokkertjes, ja misschien wel het USP van de roman, bijna niet meer voor te stellen, maar toen DFW met het boek bezig was, werd hij vooral gekweld door de zorg dat het boek te dik zou worden. Niet te dik voor wat het was, maar te dik voor de dikglazige ogen van potentiële uitgevers, die in plaats van gouden bergen hoog oprijzende papierkosten voor zich zagen, waartegen de oudpapieropbrengsten, mocht de oplage, wat meer dan waarschijnlijk was, vernietigd moeten worden wegens wansucces, hoe groot ook (de opbrengsten) (vanwege de dikte) niet of nauwelijks zouden kunnen opwegen. DFW had diverse trucjes om de omvang wat minder angstwekkend te doen schijnen, al trapte geen uitgever daar natuurlijk in:    1) Eindnoten in een veel kleiner typlettertje: veel eindnoten zouden best in het lopende verhaal opgenomen kunnen worden, maar toen DFW ze eenmaal had bedacht, gingen ze een heel eig...
Meer lezen

345 Register & Inhoud VandaagsVertaalProbleem (cumulatief)

Afbeelding
[Hiermee vervallen de registers van blog 132 en blog 241 .] Inhoud 1 Register 2 Inhoud 1 REGISTER VandaagsVertaalProbleem    2x2=5: 525    99 manieren om één gedicht te vertalen: 372 (zie verder Nacht, trottoir )    112 (911, EHBO): 229    Aarens, Evi: 275 , 287 , 307 , 374    Achmatova, Anna: 146    Adam en Eva: 124 , 383 , 512 , 579    Adama van Scheltema, C.S.: 430     Adventures of Hajji Baba of Ispahan , The : 426    advertenties, sovjet: 223 , 277    AI: 341 , 378 (zie ook machinevertalen )    alfabet: 400 , 401    algemeniteiten: 1 , 5 , 11 , 26 , 28 , 31 , 36 , 38 , 41 , 85 , 89 , 100 , 110 , 143 , 146 , 165 , 281 , 462 , 557 , 559     Alice in Wonderland : 131 , 272 , 391 , 411 , 415 , 432 , 468 , 469 , 470 , 471 , 472 , 473 , 474 , 475 , 476 , 514 , 538 , 5...
Meer lezen

576 Hoe ik stuitte op een brusseleirse Pruimen-Jantje

Afbeelding
   Twee jaar geleden ontdekte ik, rijkelijk laat, de Franse striptekenaar Lewis Trondheim. Aanvankelijk als oprichter en een van de drijvende krachten achter de stripuitgeverij l’Association. En wel als bedenker en maker van OuBaPoliaanse strips, afkomstig uit het Ouvroir de Bande Dessineé Potentielle, de strip-afsplitsing van de Werkplaats van Potentiële Literatuur van Raymond Queneau en consorten. Strips met beperkingen! François Ayrolles ‘reduceerde ’bijvoorbeeld Prousts Recherche tot één strippagina met zes plaatjes. En Gilles Ciment deed hetzelfde met Kuifje en de Sigaren van de Farao . Maar ook mogelijk zijn Expansie, Herkadrering, Iteratie etc. Er zijn inmiddels zes OuBaPo-bloemlezingen uitgekomen en talloze losse albums, alles met een weelde aan contraintes.    Trondheim maakte eerst voornamelijk minimalistische strips, soms een boek met één enkele tekening, eindeloos herhaald, maar onderverdeeld in strookjes met gags ( Le dormeur bijvoorbeeld)...
Meer lezen

342 De hond en zijn mens

Afbeelding
   Ik vertaal nu tussen alle bedrijven door een rijk geïllustreerd en kort betekst sympathiek kinderboek over het ‘hebben’ van een hond uit het Russisch, en daar heb ik meteen al een gedeelte van mijn vertaalprobleem te pakken. Want dat zeg je zo in het Nederlands, je hebt een hond, wat meteen de scheve verhouding weergeeft. Een hond wordt gehad en de mens is het baasje , de choziaïn in het Russisch en in het Engels is het nog een graadje bezittelijker want daar is het de owner .    Taal vormt het denken, het was Karl Kraus die op die zere plek het eerst zijn vinger legde. De smerige Groote Oorlog (de eerste, niet de laatste) werd voor Duitse oren verteerbaar, ja eerbaar gemaakt door afgesleten metaforen als ten strijde trekken , met open vizier strijden , het zwaard opnemen , en door het kreperen in de loopgraven een heldendood te noemen, uit vaderlandsliefde begaan. Politici maken er nog steeds gebruik van, bijvoorbeeld door de verdelgingsmissie van...
Meer lezen

38 De rekkelijken en preciezen

Afbeelding
   De tegenstelling letterlijk-vrij is – in de feitelijke praktijk van de pennen in de inkt en de vingers op de toetsen – een schijntegenstelling. Want ‘wat er staat’ is altijd iets in een andere taal. Wat de vertalers ervan maken is nooit wat er staat in het origineel. Letterlijk letterlijk is alleen om die reden al een onmogelijkheid.    Dat weten vertalers heel goed. Je zult vertalers zelf dan ook zelden kunnen betrappen op de stellingname dat ze ‘vertalen wat er staat’ en dat hun vertalingen ‘transparant’ zijn. Al zijn er betreurenswaardige uitzonderingen.    Maar het is zo’n verlokkelijk simpele tegenstelling: letterlijk versus vrij. De letterlijken (manmoedig) vertalen wat er staat en de vrijen (liederlijk) spelen zelf auteurtje.    Het doet een beetje denken aan onze nationale trots de godsdienststrijd, toen de rekkelijken en de preciezen elkaar in de uitbundige baarden vlogen. De preciezen vonden dat de mensch was v...
Meer lezen

400 Het alfabet

Afbeelding
   Het alfabet is een onuitputtelijke bron van inspiratie. De letters alleen al! Toen Liza klein was en niet eens kon praten, wilde ik haar meteen maar het alfabet leren. Beter een leervoorsprong dan een leerachterstand, dacht ik, en ik begon met de letter A. Die kon ze snel genoeg nazeggen, dus toen kwam de B. Dat ging ook goed en ik laste een leerpauze in. Eerst deze elementaire lesstof maar eens goed blijven oefenen voor we verder gaan met de C. Niet teveel tegelijk. Het moet wel veilig blijven. En op onze wandelingen met de kinderwagen herhaalden we geduldig maar enthousiast de eerste twee letters van het alfabet.    Maar toen bleek dat Liza die letters helemaal niet als letters opvatte maar als klanken die iets wilden zeggen. Klanken die zij zelf betekenis toekende. Want telkens als ze een hond zag, zei ze A, en telkens als ze een poes zag, zei ze B. Een hond was dus een A en een poes was een B.    Maar zo werkt dat niet, Liza, in de ...
Meer lezen

353 Ireland’s Eighth Mathematical Wonder: Recounting the 111 Terms of Abuse

Afbeelding
[Abstract.] Long lists in Finnegans Wake Joyce composed to contain exactly 111 items, for in the dream mathematics of the novel 111 equals III equals the three children of the Earwicker family. The list of invectives at page 71-72 should be no exception. But are there actually 111 terms of abuse, hurled by Herr Betreffender at the hapless innkeeper? It requires a lot of imaginative reading and counting to come to that number – if possible, even. This epic essay tries exactly that, by following the growth of the list, from a mere six or seven in the 1923 first draft to the final count in the Tulsa page proofs and Joyce’s 1940 corrections for the second edition – meeting underway multiple transmissional departures, lost additions, misplaced commas and other disruptive elements that Joyce tried to solve to come to his ideal total. And did he succeed? Spoiler: in his own final count he did, by hook or by crook, thus silently approving of everything that went wrong in the stages leading u...
Meer lezen

65 Tolstoj en zijn broers laarzen

Afbeelding
   Tolstoj schrijft belabberd, zegt Hans Boland. Nietes, zegt Willem Weststeijn. Wie heeft gelijk?    Tolstojs stijl is naatje, zegt Mariëngofs hoofdpersoon Olga in Cynici : ‘Ondanks hun krenterigheid zijn Fransen toch wel naïef. Ze leren nu al bij ons om hun romans met dezelfde slechte literaire stijl als Tolstoj en even saai als Dostojevski te schrijven. Maar helaas, het wil ze niet lukken.’    Nietes, zegt Nabokov: ‘Tolstoj is de grootste Russische schrijver van verhalend proza. Als we zijn voorlopers Poesjkin en Lermontov buiten beschouwing laten, kunnen we de grootste kunstenaars van het Russische proza als volgt rangschikken: één Tolstoj; twee Gogol; drie Tsjechov; vier Toergenjev.’    Mensen, mensen! Wees toch lief voor elkaar! Jullie hebben allemaal gelijk! Jij, en jij, en jij en jij ook.    Tolstoj bekommerde zich bar weinig om zijn schrijfstijl.* Zeker vergeleken met de zorg die Tsjechov aan het eff...
Meer lezen