609 Inspiratie
Dan verveel je je en weet je niet wat je moet doen en ideeën heb je verder ook niet en dan loop je wat heen en weer tussen de kast en de muur en tussen de kluiten en het riet, ijsberend met je lege hoofd onder je arm, en pak je lukraak een boek, en dat boek sla je lukraak open en dan staat er:
Drei Hasen tanzen im Mondschein
im Wiesenwinkel am See:
Der eine ist ein Löwe,
der andre eine Möwe,
der dritte ist ein Reh.
Dat is leuk, denk je. Dat is heel leuk, denk je. Dat is heel erg leuk zelfs, denk je. En: onvertaalbaar in zoverre als iets ooit onvertaalbaar kan zijn (nooit). Maar: veel werk! En het gedicht loopt nog door, Drei Hasen blijkt het te heten met als ondertitel tussen haakjes Eine groteske Ballade, en de tweede strofe van negen regels en de derde van vijf zijn lang niet zo leuk, tenminste, ze zijn wel leuk, maar gaan erop door, hoe dat kan dat de ene haas een leeuw is, de andere een meeuw en de derde een ree, en het antwoord daarop is dat je een zeker extract als droom moet drinken – zeg maar als hallucinatoire drug. En dat is dan weer jammer, want het is een soort uitleg, in plaats van dat het gewoon zo is, deze totale vergisseling en verwisseling van existentiële essentie en – laten we het beestje gewoon maar bij de naam noemen zoals het heden ten dage heet – identiteit. Dus vertalen, nee. Op het eerste oog niet. Kán wel, kán wel, en misschien wordt het toch wel leuk en aardig in het Nederlands, maar beter – en nu komt het – kun je je erdoor laten INSPIREREN.
Drie haasjes
Er zaten eens drie haasjes,
drie haasjes in een boom,
drie haasjes in een boom
frambozensap te rapen.
Het ene haasje was een leeuw,
het tweede haasje was een meeuw,
en het derde haasje dertien apen.
De leeuwehaas zei Woef,
de meeuwehaas zei Piep,
en de dertienapenhaas –
die sssssssssssssliep.
_____
De illustatie is een déchirage van Christian Morgenstern, Der Fisch, gebruikt op de kaft van de Sämtliche Galgenlieder, uitgegeven door Manesse (dtv), 1995 (1992). Een doorlopend bijgewerkt register op alle VandaagsVertaalProblemen staat in blog 345.
Drei Hasen tanzen im Mondschein
im Wiesenwinkel am See:
Der eine ist ein Löwe,
der andre eine Möwe,
der dritte ist ein Reh.
Dat is leuk, denk je. Dat is heel leuk, denk je. Dat is heel erg leuk zelfs, denk je. En: onvertaalbaar in zoverre als iets ooit onvertaalbaar kan zijn (nooit). Maar: veel werk! En het gedicht loopt nog door, Drei Hasen blijkt het te heten met als ondertitel tussen haakjes Eine groteske Ballade, en de tweede strofe van negen regels en de derde van vijf zijn lang niet zo leuk, tenminste, ze zijn wel leuk, maar gaan erop door, hoe dat kan dat de ene haas een leeuw is, de andere een meeuw en de derde een ree, en het antwoord daarop is dat je een zeker extract als droom moet drinken – zeg maar als hallucinatoire drug. En dat is dan weer jammer, want het is een soort uitleg, in plaats van dat het gewoon zo is, deze totale vergisseling en verwisseling van existentiële essentie en – laten we het beestje gewoon maar bij de naam noemen zoals het heden ten dage heet – identiteit. Dus vertalen, nee. Op het eerste oog niet. Kán wel, kán wel, en misschien wordt het toch wel leuk en aardig in het Nederlands, maar beter – en nu komt het – kun je je erdoor laten INSPIREREN.
Drie haasjes
Er zaten eens drie haasjes,
drie haasjes in een boom,
drie haasjes in een boom
frambozensap te rapen.
Het ene haasje was een leeuw,
het tweede haasje was een meeuw,
en het derde haasje dertien apen.
De leeuwehaas zei Woef,
de meeuwehaas zei Piep,
en de dertienapenhaas –
die sssssssssssssliep.
De illustatie is een déchirage van Christian Morgenstern, Der Fisch, gebruikt op de kaft van de Sämtliche Galgenlieder, uitgegeven door Manesse (dtv), 1995 (1992). Een doorlopend bijgewerkt register op alle VandaagsVertaalProblemen staat in blog 345.

Reacties
Een reactie posten