285 Herdichtingen – Hendrik Marsman, Herinnering aan Holland

   Herinnering aan Holland

Denkend aan Holland...
Ik heb verdorie wel iets anders aan m’n hoofd!
En bovendien, Holland... zeg nou zelf:
Dat is toch niks, vergeleken met bv Brabant?

_____
   Een vertaling-hertaling-veruglysering-nadichting uit Platforum 64 die er mag zijn (al zou ik ‘verdorie’ nu veranderen in ‘godverdomme’). Niet alleen maakt het gedicht ongegeneerd van iets iets geheel nieuws en anders, onherkenbaar veranderd, maar het resultaat, de enkele loutere luttele vier regels, betrekken tegelijkertijd het origineel in hun ugly (‘zeggen waar het op staat’) depositie, veronderstellen het als bekend, waarmee het én iets van zichzelf is geworden én een onlosmakelijke band houdt met de oorsprong. Denotatief zowel als connotatief zit dit gedicht dus wel snor. Een kunststukje op de vierkante centimeter! (Als ik het niet zeg, zegt niemand het.)
   Als toegift uit dezelfde Platforum 64 een herdichting van Chrysanten, roeiers van Hans Faverey:

Man vraagt zich af of
Bloemen in een vaas
Wel echt zijn

Of vaas wel echt is

Of man wel echt is

   Het woord man in de nadichting maakt het gedicht misschien iets te afstandelijk, te beschouwend en te weinig onmiddellijk. Ik denk dat ik man inmiddels zou veranderen in men om het – paradoxaal genoeg – persoonlijker te maken, persoonlijk op z’n kouwenaars dan:

Men vraagt zich af of
Bloemen in een vaas
Wel echt zijn

Of vaas wel echt is

Of men wel echt is